سکوت

محمد را کجا دیدی  

به دنبالب بخشش از چهاردیوار سنگی و آتش مباش

دیوار فرو ریخت و

  آتشکده خاموش بشد 

 برایم نگو از قصه های سالهای دور

که کورش برفت و

 آرش کمانگیر در غل و زنجیر بشد

سیاوش افسانه شد و

بابک ترانه 

 سوختم درجهالت پدرانه 

مادر شب از نیمه گذشته

  بیهوده لالایی مگوی

صدایی نو میخواهم 

 چرا آهنگ سازش ؟؟؟

 

 

بنشین

پیش دل من بنشین

قدرم امروز بدان

که به دام تو اسیرم ای دوست

خدا داند وتو

کزهمه ی هستی خود

بی تو سیرم ای دوست

بی تو تک شاخه ی عریان پاییزم

 دگر از غصه ها لبریزم

در این دنیا بمان بی من

برای دیگری سر کن

نوای عشق ومستی را

بخوان در گوش جان دیگری آوای هستی را 

 تو ای تنها امید من

به یاد آور که می گفتم

بیا امید جان من 

 بیا شیرین جان من

 بیا تن را زقید آرزوهایش جدا سازیم 

 بیا میعاد خود را به جهانی دیگر اندازیم

به یاد آور

 که اکنون بی تو خاموشم

 ز خاطر ها فراموشم

گهی

با شاخه ای از گل

 تو

 بنشین بر مزار من

 

 

 

 

 

                                                       ((.......))

 

 

از كشته خويشتن زماني

هرچند زچشمت افتادم

             امروز به شادي تو شادم

دل طاب نيكبختي توست

آزرده زروز سختي توست

             هرچند نگاه ما شكستي

             با هركه و هر كجا كه هستي

خواهم همه روزه ديده شادت

خوش باش كه من خوشم به يادت.

                                              ((........))